Prezydent i kanclerz w Niemczech – jak dzielą się władzą?

Federalna Republika Niemiec odznacza się na tle pozostałych państw (nie tylko europejskich) charakterystycznym systemem rządów – nosi on nazwę kanclersko-parlamentarnego. Już samo określenie wskazuje wyraźnie, że prymat władzy wykonawczej skupia się tu w ręku kanclerza, osoby stojącej na czele rządu federalnego. Formalną głową państwa jest jednak prezydent, wybierany na okres pięciu lat przez specjalne Zgromadzenie Federalne. W swych uprawnieniach przypomina on dzisiejszych monarchów – jego obecność w strukturach władzy ogranicza się głównie do reprezentowania Niemiec wobec innych głów państw (ale prezydent może też zawierać pewne umowy międzynarodowe). W zakresie polityki wewnętrznej mianuje niektóre wysokie stanowiska, może kontrolować działania sądownictwa, w tym także ułaskawiać skazańców. Przywilejem prezydenta jest ogłaszanie stanu wyjątkowego bądź rozwiązywanie parlamentu. Co najważniejsze zaś – to właśnie prezydent wskazuje kandydata na kanclerza, któremu ostatecznie ustępuje w zakresie realnego wpływu na władzę (ta propozycja personalna musi być następnie przyjęta większością głosów przez parlament). Prezydent Niemiec nie jest odpowiedzialny za swoje decyzje przed ciałem ustawodawczym, ale większość jego decyzji (w tym inicjatywa ustawodawcza) wymaga uzyskania na nie zgody kanclerza.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.