Szwedzki parlament i jego kompetencje

Szwedzkim organem ustawodawczym jest jednoizbowy parlament, określany w tamtejszym języku nazwą Riksdag. Jego historia sięga aż początków XV wieku, kiedy to w miejscowości Arboga miało miejsce pierwsze, nieformalne zgromadzenie przedstawicieli stanów całego ówczesnego szwedzkiego społeczeństwa. Oficjalne wprowadzenie reprezentantów mieszkańców kraju do parlamentu nastąpiło w 1527 roku i zostało dokonane za przez króla Gustawa I Wazę. Obecnie w skład Riksdagu wchodzi 349 posłów, wybieranych co cztery lata w powszechnych, bezpośrednich, tajnych i równych wyborach. Do kompetencji parlamentu należy nie tylko ustanawianie prawa, ale też kontrola egzekwowania go przez inne organy państwa. Dodatkową funkcją Riksdagu jest możliwość modyfikowania zapisów w szwedzkiej konstytucji. Sytuacja panująca w Szwecji określana jest bowiem mianem dualizmu konstytucyjnego – oznacza to, że interpretowanie treści ustawy zasadniczej jest w ogromnym stopniu dowolne: zdarza się nawet, że poszczególne ustawy są uchwalane wbrew temu, co głosi konstytucja. Jedynym organem, który zajmuje się rozstrzyganiem spornych kwestii, a także interpretowaniem prawa określonego w konstytucji, jest właśnie Riksdag. Można zatem powiedzieć, że szwedzki parlament jest realnym źródłem szwedzkiego prawa, a tamtejsza konstytucja jest dla niego jedynie zbiorem wskazówek.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.